บทที่ 30 เป็นนาง เป็นนางเจ้าค่ะที่ทำข้า

2 ชั่วยามผ่านไป ซูเชี่ยวรู้สึกเบื่อหน่ายกับงานเลี้ยงจึงเดินออกมาเล่นที่ศาลาริมน้ำของสำนักกาลพิภพกับเจียอี่

“เจ้านั่งไปก่อนนะ ข้าขอไปเข้าห้องน้ำสักครู่ แล้วเดี๋ยวข้าไปนำขนมมานั่งทานกันที่นี่” เจียอี่พูดกับซูเชี่ยวพลางเดินออกไป ซูเชี่ยวเพียงพยักหน้าและเดินดูสระน้ำที่เต็มไปด้วยดอกบัวสวยงาม แต่แล้วก็มี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ